Herfstblues

Het is weer dié periode van het jaar. In de zomer laden mijn batterijtjes makkelijker op (ik lijk op zonne-energie te werken). Maar ergens in mij zit een sensor die aanvoelt dat de herfst en dus de koudere periodes er aan komen. En vorige week ging het alarm van die sensor.
Andere jaren, al 28 jaren, stak ik dit weg, hield ik het voor mezelf, verstopte ik het, … Maar waarom er zo taboe van maken als blijkt dat zoveel mensen er last van hebben? Is wat steun en erkenning zoeken bij elkaar niet veel aangenamer dan het opkroppen en in een hoekje gaan huilen?

Bij de psychiater werd al meteen bevestigd dat veel patiënten er mee kampen nu, de plekjes bij de psychiater zitten dan ook allemaal vol dus voor een extra afspraak is helaas geen ruimte meer. Maar dit jaar wil ik het niet meer zo ver laten komen als andere jaren. Ik maak gewoon direct weer een afspraak met de psychologe waar ik in begeleiding was voor ik mijn diagnose kreeg. Gelukkig hebben mijn mede-bluesers haar ook nog niet allemaal gecontacteerd en kreeg ik een plekje binnen de week!

Herfstblues? Het blijkt echt wel een gekende term te zijn als ik het wat google.

Oorzaak

De oorzaak blijkt effectief te zijn dat er minder zonlicht is en dus te weinig vitame D. Daardoor krijg je dus die depri gevoelens en moeheid in je lijf! Daarnaast wordt binnenkort de klok ook nog eens verzet en dan is het helemaal om zeep natuurlijk! Vaarwel bioritme!

Symptomen

Eigenlijk zijn de symptomen gewoon wat dezelfde als die van een ‘gewone’ depressie. Somber, moe, geen energie, geen zin in sociaal gedoe, prikkelbaar, …

Tips

Ik heb ze zelf nog niet uitgetest, maar ik vond online wel wat tips die je hierdoor zouden kunnen helpen!
– Vitamine D bij nemen
– Niét slapen overdag want dan gaat je ritme er helemaal aan
– Een keertje onder de zonnebank (Hé Inne, je hebt gelijk!!)
– Net wél wat activiteitjes ondernemen in plaats van je opsluiten
– Houd contact met vriendinnen en doe eens iets leuk
– Ga eens goed sporten
– Maak je huis gezellig met kaarsjes, geurtjes, déco, …

Tot slot is mijn tip vooral: een psycholoog is top! Géén taboe, zij helpen enorm en het doet zo’n deugd dat zij jouw gedachten even helpen sorteren. Dus helpen de ‘simpele’ tips niet, ga gewoon eens met een psycholoog praten, dat doet echt wonderen en er is helemaal niets mis mee.